リリカ (Lyrica) // ストロベリィマァマレィド (Strawberry Marmalade): Ongehoorde geheimen smelten in mijn keel

Recent hebben we al een diepe duik genomen in het werk van リリカ (Lyrica)’s via hun allereerste single en MV, “Strange Rabbit”. In die review hebben we al onthuld dat we hetzelfde hebben gedaan met hun tweede MV “ストロベリィマァマレィド” (Strawberry Marmalade). Je hebt de titel van deze review gezien, dus ik denk niet dat ik hoef te vertellen waar het onderwerp van vandaag over gaat, toch?

Voordat we beginnen, wil ik echter eerst wat basisinformatie met je doornemen.
リリカ (Lyrica) is een band binnen het メンヘラ系 (Menhera Kei) subgenre, wat betekent dat zowel hun visuele stijl als hun songteksten door sommige mensen als schokkend kunnen worden ervaren. Hoewel “Strange Rabbit” op basis van de videoclip vrij onschuldig en tam leek, vertelde de tekst een veel diepgaander en schokkender verhaal dan de beelden suggereerden. Dit geldt ook voor “ストロベリィマァマレィド” (Strawberry Marmalade).
Ik zal nu alvast aangeven dat deze tweede MV niet alleen obsessie uitbeeldt, maar ook hints bevat naar moord en zelfs kannibalisme. (Let wel: ik zeg ‘hints naar’, niet ‘beschrijft volledig’.)

Normaal gesproken zou ik deze informatie niet in de inleiding van een review benadrukken, maar omdat リリカ (Lyrica)’s teksten diep ingaan op mentale gezondheid en de slechte mentale staat van de verteller, vind ik het belangrijk om dit vooraf duidelijk te maken. Als hun werk of de onderwerpen die zij behandelen je van streek maken, dan is deze groep niets voor jou. En hetzelfde geldt voor deze review. Net zoals bij de vorige bespreking van リリカ (Lyrica)’s werk: dit was het waarschuwings gedeelte. Nu ga ik verder met de rest van de diepgaande analyse van hun werk.
 

Met dat gezegd, is met de release van hun tweede MV de samenstelling van de groep enigszins veranderd, gezien de drummer Toh-ya is ontslagen uit de lineup. Dit betekent dat de groep op dat moment officieel uit drie leden bestaat, namelijk: vocalist うさぎ (Usagi), gitarist マイム (Mime) en bassist 欠-kakeru-.
“ストロベリィマァマレィド” (Strawberry Marmalade) werd op 1 september 2024 als gratis digitale single uitgebracht, gevolgd door “Rabbit Parade” op 9 oktober en “バスルームに毒の花。” (Bathroom ni Doku no Hana.) op 22 november 2024. Dit betekent dat de band op het moment van schrijven zes singles op hun naam heeft staan. Vanaf februari 2025 is voormalig supportlid 喪那 (Mona) officieel toegetreden als hun nieuwe drummer. Hij is echter niet te zien in de MV voor “ストロベリィマァマレィド” (Strawberry Marmalade), dus voor deze review beschouwen we de groep als een driemansformatie.

Nu de formaliteiten uit de weg zijn, is het eindelijk tijd om “ストロベリィマァマレィド” (Strawberry Marmalade) in meer detail te bekijken. Ben je er klaar voor? Dan gaan we aan de slag!

 

Bedankt voor de maaltijd

Waar de songtekst van “Strange Rabbit” volledig in hiragana was geschreven, maakt “ストロベリィマァマレィド” (Strawberry Marmalade) gebruik van het volledige scala aan Japanse schrijfmethoden. Dit betekent dat onze verteller nu in ieder geval iets ouder is dan voorheen – iets wat gezien de inhoud van de songtekst waarschijnlijk maar goed is.

Voor het schokeffect heb ik de conclusie al in de inleiding weggegeven, maar “ストロベリィマァマレィド” (Strawberry Marmalade) is net zo mentaal instabiel als “Strange Rabbit”, althans, qua songtekst. Dit keer worden we door うさぎ (Usagi)’s teksten meegenomen naar de diepere lagen van de menselijke psyche, waar ‘obsessie’ de kern van het verhaal vormt.
Ondanks dat de verteller iets ouder is, blijft het vertrouwde ‘kinderlijke’ spel met woorden aanwezig in de songtekst, waarbij het object van de obsessie wordt vergeleken met een zoete aardbei of een dessert. “Mijn geliefde aarbeien marmalade.

Maar de obsessie stopt daar niet. De enige Engelse lyrics van het nummer zijn terug te vinden in het refrein, namelijk “Inner lie, kill me insanity”, wat de mentale toestand van het hele verhaal goed samenvat. De grootste onthulling komt echter in het volgende couplet: “Een oneetbaar litteken achtergelaten in mijn hart, onuitspreekbare geheimen smelten in mijn keel, een zoet einde voor het tijdsvak waarin we uit elkaar gingen. Een walgelijk display van braaksel en gangreen. Vertel het me.”, wat sterk suggereert dat de verteller z’n obsessie niet alleen heeft vermoord, maar hen tot op zekere hoogte ook heeft geconsumeerd voordat het weer is uitgespuugd. Of de genoemde gangreen een gevolg is van spijt of de daadwerkelijke ontbinding van de resten, dat is aan de interpretatie van de luisteraar.

リリカ (Lyrica) // ストロベリィマァマレィド (MV)

Kijkend naar de muziekvideo van “ストロベリィマァマレィド” (Strawberry Marmalade), blijft de grote vraag zoals altijd: “vertaalt het de songtekst naar een visuele vorm?”. En net als bij “Strange Rabbit” is het antwoord tegelijkertijd zowel “ja” als “nee”. リリカ (Lyrica)’s intentie is niet om te choqueren met hun visuals, want er is een groot verschil tussen shockeffect en メンヘラ (Menhera). Hoewel sommigen die twee door elkaar halen, is dat absoluut niet de stijl van deze groep – een keuze die ik persoonlijk waardeer en dat zegt wat, want ik ben een enorme horrorfan die inmiddels waarschijnlijk compleet ongevoelig is geworden na het zien van talloze gore-films en het volgen van meerdere shockbands door de jaren heen.

Aangezien visuele shock niet de stijl van リリカ (Lyrica) is, zul je hier niets echt verontrustends zien. De video begint met een bord vol pillen op een televisie, terwijl een meer ‘normaal’ uitziende versie van うさぎ (Usagi) gefascineerd naar het scherm kijkt. Kort daarna duwt de volledige, in kostuum geklede versie een bewusteloos (yep, laten we voor die optie kiezen) meisje in een rolstoel de kamer in, en zorgt ervoor dat haar handen niet tussen de wielen komen. Net als in de vorige MV zien we beide versies van うさぎ (Usagi) door de video heen, afgewisseld met solo-opnames van de andere bandleden in vol kostuum, en de hele band die het nummer speelt in hetzelfde gebouw waar het verhaal zich afspeelt. Beide versies van うさぎ (Usagi) hebben interactie met het meisje in de rolstoel, maar ze delen dezelfde mentale toestand: ze zijn duidelijk geobsedeerd (of op z’n minst enorm gefascineerd) door haar. De gekostumeerde versie maakt zelfs een paar bijtachtige bewegingen in sommige shots, terwijl de ‘normale’ versie duidelijk onder invloed is van de eerder getoonde pillen en bindt het meisje met tape vast aan de rolstoel en dwingt haar pillen in te nemen.

Hier en daar zie je ook shots van marmelade die op brood wordt gesmeerd, wat de visuals en de songtekst aan elkaar verbindt. Want nogmaals, gore is niet de stijl waar リリカ (Lyrica) voor gaat. Dit is ook de reden waarom je geen letterlijke visuele vertaling zult zien van het eerder uitgelichte couplet.
Net als bij “Strange Rabbit” balanceert de muziekvideo van “ストロベリィマァマレィド” (Strawberry Marmalade) tussen het wel en niet vertalen van de songtekst naar een visuele vorm. Als je de songtekst in detail bekijkt, kun je bepaalde conclusies trekken over hoe sommige visuals zijn vormgegeven, maar het is geen directe visuele vertaling van het verhaal dat hier wordt verteld. Er zitten fragmenten in, net als bij zijn voorganger, maar het is niet expliciet genoeg om meteen verbannen te worden. En dat is ook iets wat me aantrekt in hun werk: het is goed doordacht en ondanks de meer schokkende onderwerpen blijven zowel de visuele als verbale presentatie respectvol, zonder dat het voelt alsof het door censuur is aangetast.

 

Conclusie

Hoewel ik een hekel heb aan mezelf herhalen, moet ik het bij dit nummer en deze muziekvideo toch doen. Net als bij “Strange Rabbit” zijn de thema’s die in “ストロベリィマァマレィド” (Strawberry Marmalade) worden aangesneden behoorlijk zwaar. Zelfs zonder de diepe analyse die ik zojuist met je heb doorgelopen, is het verhaal over obsessie duidelijk voelbaar, zelfs met een taalbarrière. Om die reden moet ik opnieuw zeggen dat zowel het nummer als de muziekvideo elkaar op een manier aanvullen die fans van het genre en van リリカ (Lyrica) zeker kunnen waarderen. Hoewel ik in deze review niet ben ingegaan op de instrumentals en de intonatie van de zang, dragen die beide bij aan het verhaal dat wordt verteld. Er is minder gebruik gemaakt van de heavy stijl dat we kort hebben gezien in “Strange Rabbit”, maar het donkere thema wordt onderstreept door een trager ritme aan het begin, dat later iets versnelt en wordt versterkt door een zwaardere baslijn van bassist 欠-kakeru- en een ritmische, maar onheilspellende gitaarsound van マイム (Mime) die van begin tot eind aanwezig is. Het voelt bijna alsof je in real-time een afdaling tot waanzin meemaakt en de uiteindelijke conclusie van het verhaal wordt onthuld terwijl het nummer vordert.

Aangezien ストロベリィマァマレィド (Strawberry Marmalade) exclusief als digitale single is uitgebracht, is er geen fysieke versie waar we het over kunnen hebben. (Die bestaat simpelweg niet…). Maar uiteraard delen we graag de Spotify-link naar de release hieronder (en je kunt de MV natuurlijk ook in het artikel zelf vinden):

 

Meer over リリカ (Lyrica)

リリカ
(Lyrica)
2023


うさぎ
(Usagi)
🎂 02/01


マイム
(MIME)
🎂 ??/??


欠-kakeru-

🎂 02/03


 

Photographer & Translator of  | Website

Misaki is de eigenaar van Angry Juice Official, een klein bedrijfje dat knuffels in een kawaii stijl maakt.
Haar stijl is geïnspireerd door ヴィジュアル系 (Visual Kei), cosplay, anime en andere elementen uit de Japanse popcultuur.

Voor Arlequin is ze voornamelijk actief als fotograaf tijdens live shows, maar ze helpt soms ook mee als vertaler voor de Nederlandse versie van het project en dingen voor Arlequin Creations.

Ze spreekt Nederlands als moedertaal, maar begrijpt ook Engels.

Owner, Eigenaar, Dueña, オーナー of  | Website

雪 (Yuki) is de eigenaar en voornaamste drijfveer achter Arlequin.
Zij startte het project oorspronkelijk in 2009 als fotograaf onder de naam Arlequin Photography, maar kreeg steeds meer interesse in journalistiek en vertalingen. Door deze interesses zijn interviews en reviews aan het project toegevoegd, totdat het in 2021 uiteindelijk tegen de muren rondom de term "fotograaf" aan botste en Arlequin Magazine aan de mix toegevoegd werd.

雪 (Yuki) is een Nederlandse met een diploma voor grafisch design, wat haar ook de voornaamste persoon achter Arlequin Creations maakt.
Na al deze jaren is zij nog steeds de voornaamste persoon die de interviews en live foto's die je op Arlequin ziet verzorgt, maar daarnaast doet ze ook een flink deel van de reviews en het werk achter de schermen.

De reviews die ze maakt zijn vanuit het perspectief van een internationale fan, en worden aanvankelijk in het Engels geschreven voordat deze vertaald worden naar het Nederlands. Wat je niet terugziet op de Nederlandse versie is dat de Japanse vertaling van deze artikelen niet de uitleg over kanji symbolen en songtitels bevat, om zo die lezers niet te vervelen met informatie die ze waarschijnlijk al weten.

Ze spreekt Nederlands en Engels op hoog niveau, maar begrijpt ook Japans en Duits.

Geef een reactie